Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

The Pirate Cemetery of Madagascar is the world’s оnly pirate graveyard …

In the 17th and 18th centuries, Ile Sainte-Marie (or St. Mary’s Island as it is known in English), a long, thin island off the eastern African coast, became a popular base for pirates. Up to 1,000 pirates reportedly called the rocky island home, including widely-feared brigands Adam Baldridge, William Kidd, Olivier Levasseur, Henry Every, Robert Culliford, Abraham Samuel and Thomas Tew. They lived in the île aux Forbans, an island located in the bay of Sainte Marie’s main town, Ambodifotatra

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΔΙΑΒΙΒΑΣΕΩΝ ΚΕΔΒ ΧΑΙΔΑΡΙ Η ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΣΚΟΠΙΑ

Η βορινή πλευρά του στρατοπέδου βλέπει προς το βουνό και έχει ένα μικρό δρομάκι (χωρίς φώτα). Εκεί υπάρχει μια πύλη και μια σκοπιά που επιβλέπει το δρόμο. Στο σημείο που είναι η σκοπιά ήταν ο χώρος των παλιών κρατητηρίων.
Για την ιστορία, το στρατόπεδο κατασκευάστηκε από τους Γερμανούς στον Β’ Παγκόσμιο σαν φυλακή. Έχει πεθάνει πολύς κοσμάκης μέσα εκεί. Αργότερα εμείς το κάναμε στρατόπεδο. Πίσω λοιπόν στην περιγραφή… Δεκαετία του ’80 και στη συγκεκριμένη σκοπιά βρίσκεται ένας στρατιώτης. Φυλάει «γερμανικό» νούμερο 2-4.
Κάποια στιγμή περνά μια κοπέλα μαυροφορεμένη. Ο στρατιώτης της πιάνει συζήτηση γιατί η κοπέλα δείχνει να φοβάται που περνά από εκείνο το σημείο τέτοια ώρα , οπότε προσπαθεί να την καθησυχάσει.

Η Κυρά Ρήνη.

Στα Κύθηρα υπάρχει ο μύθος για την Κυρά Ρήνη. Μία γυναίκα η οποία δεν βαφτίστηκε ποτέ και έζησε όλη της την ζωή σε ένα χωράφι. Όταν αυτή πέθανε κανένας δεν την έθαψε και προτίμησαν να την πετάξουν στο χωράφι το οποίο μεγάλωσε (πάνε 13 χρόνια από τον θάνατό της). Τα τελευταία 13 χρόνια πολλοί Κυθήριοι έχουν κάνει λόγο για μια γυναίκα που εμφανιζόταν από το πουθενά. Όταν λοιπόν εγώ και η παρέα μου πήγαμε στα Κύθηρα, πήγαμε ένα Σάββατο βράδυ στο χωράφι της Κυράς Ρήνης. Ομολογώ ότι όταν πάτησα το πόδι μου στο χωράφι ένιωσα σαν παρείσακτος, και ότι κάποιος ήταν εκει (σας το λέω και ανατριχιάζω). Καθίσαμε εκεί μιάμιση ώρα αλλά δεν είδαμε τίποτα και έτσι σηκωθήκαμε και φύγαμε.

Τώρα Επιβιώνουμε.

Φωνές και μουσική. Γυαλιά που σπάνε, αμάξια, σειρήνες. Η Άννα άνοιξε τρομαγμένη τα μάτια της καθώς ένιωσε κάτι να της γαργαλάει το πόδι. Ο αρουραίος έτρεξε φοβισμένος κάτω από την πόρτα και χάθηκε από το σπίτι. Ήταν ξαπλωμένη στο πάτωμα ενός σπιτιού, το οποίο ήταν κρύο και βρώμικο. Σήκωσε το κεφάλι της και κοίταξε γύρω το δωμάτιο. Υπήρχαν διάφορα μικρά τραπεζάκια στους τοίχους, παντού γλίτσα και υγρασία. Σηκώθηκε και παραπάτησε στην προσπάθεια της να κάνει ένα βήμα. Πάγωσε, όμως, μόλις συνειδητοποίησε πως μέσα στο δωμάτιο βρίσκονταν λιπόθυμα άλλα τέσσερα άτομα τα οποία αμέσως αναγνώρισε. Ήταν όλοι φίλοι της από τη σχολή και έβγαιναν συχνά μαζί.

Η ιστορία της μάγισσας Bloody Mary και το παιχνίδι.

Το πραγματικό της όνομα ήταν Mary Worth ήταν κοκκινοκαστανομαλλα,με λευκό δέρμα και πολύ αδύνατη.Έζησε γύρω στα 100 χρόνια.Ήταν μάγισσα και μάλιστα αρκετά ισχυρή! Ασχολήθηκε με τη μαύρη μαγεία.Η ψυχή της μετά το θάνατό της δεν κατάφερε να βρει ποτέ ηρεμία μέχρι και σήμερα.Ο θάνατός της ήταν τραγικός και βίαιος αφού την εκτέλεσαν για αυτή την ενασχόληση της, όπως γινόταν σε εκείνες τις εποχές,χωρίς όμως να υπάρξουν αντιδράσεις.Δεν είναι γνωστό πότε γεννήθηκε και πότε πέθανε καθώς υπάρχουν πολλές εκδοχές γύρω από αυτόν τον μύθο.Η Mary στο ενεργητικό της έχει 5 χρόνια εκτελέσεις αθώων στη φωτιά για να προστατέψει και να υπερασπιστεί την αίρεσή της.Παρά τις προσπάθειές της δε μπορούσε να κρατήσει παιδί στη κοιλιά της λόγω της μαύρης μαγείας.Είχε 3 αποβολές αλλά και 2 εγκυμοσύνες-φάντασμα.

Το Σπίτι της Καλοσυνάτης Κυρίας.

Οι φίλοι μου και εγώ είχαμε πάει μια βόλτα ένα απόγευμα προς βράδυ στο κέντρο της Αθήνας. Έξω δεν υπήρχε ψυχή επειδή έκανε και πολύ τσουχτερό κρύο. Λοιπόν, ξαφνικά έγινε διακοπή ρεύματος, δεν βλέπαμε και κατουρηθήκαμε από τον φόβο μας (συγνώμη την έκφραση). Χτυπήσαμε την πόρτα ενός σπιτιού επειδή τα σπίτια μας ήταν πολύ μακριά. Μια γριά κυρία μας άνοιξε και μας είπε «θέλετε κάτι;». Εγώ είπα «μπορούμε ναι καθίσουμε λίγο εδώ επειδή τα σπίτια μας είναι πολύ μακριά;». «Φυσικά», είπε η καλοσυνάτη κυρία.

Η Ιστορία της Πορσελάνινης Κούκλας

Η ιστορία που ακολουθεί δεν είναι μια ιστορία βγαλμένη από την φαντασία και δεν έχει σκοπό να τρομοκρατήσει. Είναι η ιστορία μίας Πορσελάνινης κούκλας μίας κούκλας που μέσα της κρύβει μια εγκλωβισμένη ψυχή.
Στο νεοκλασικό μου σπίτι, ένα σπίτι που ποια οι γονείς μου μαζί με τον θείο μου έχουν πουλήσει, ένα σπίτι με ξύλινα πατώματα, ένα σπίτι που έμελε να γίνει μία ακόμα ιστορία από τις ιστορίες τρόμου.
Τέλος του 1890 το σπίτι αυτό ήταν ένα σχολείο για τα παιδία της εποχής. Για αρκετά χρόνια αποτελούσε ένα κέντρο πολιτισμού και εκπαίδευσης για τα παιδία αυτά. Ίσως να πήγαινε και η γιαγιά μου εκεί, δεν θέλω να πω κάτι λάθος λόγω του ότι η γιαγιά μου δεν είναι πια στην ζωή, όποτε θα αφήσω ένα πέπλο μυστηρίου σε αυτό το στοιχείο.

Στοιχειωμένα Σπίτια: Η Αόρατη Φίλη Της Χάνα.

Στα μέσα του 2011 ζούσε μια οικογένεια στο Ρίο Ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία.
Ήταν μια 3μελης οικογένεια, η μικρή 5 χρονών Χάνα και οι γονείς της. Στο κέντρο του Ρίο είχε πολύ φασαρία και η οικογένεια δεν μπορούσε να βρει ησυχία ούτε μια μέρα.
Τότε μια μέρα αποφάσισαν να μετακομίσουν κάπου ήρεμα, σε ένα μικρό χωριό που λεγόταν Χουάν Κάρλος με ελάχιστους κατοίκους, όπου εκεί θα έβρισκαν λίγη ηρεμία.
Την άλλη μέρα το πρωί μάζεψαν τα πράγματά τους, πήραν το αυτοκίνητο και ξεκίνησαν το μικρό ταξίδι με προορισμό το μικρό χωριό.

Αυτή η μπαταρία δουλεύει αδιάλειπτα για 176 χρόνια και κανείς δεν ξέρει πώς!

Ενώ η επιστήμη προσπαθεί να εξηγήσει τα πάντα σε αυτό τον κόσμο, κάποια πράγματα παραμένουν ανεξήγητα. Όπως αυτή η μπαταρία που λειτουργεί συνεχώς τα τελευταία 176 χρόνια και κανείς δεν ξέρει πώς!Μια μπαταρία που είχε εγκατασταθεί σε ένα κουδούνι το 1840 στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, δουλεύει ασταμάτητα τα τελευταία 176 χρόνια ή αλλιώς το κουδούνι που τροφοδοτεί έχει χτυπήσει περίπου 10 δισεκατομμύρια φορές. Η μυστηριώδης μπαταρία που βρίσκεται στο Εργαστήριο Clarendon έχει παραξενέψει τους ερευνητές, καθώς κανείς δεν ξέρει πώς έχει διαρκέσει για τόσο πολύ καιρό.

Μάλλον βιαστήκαμε όταν θεωρήσαμε λάθος την πρόβλεψη των Μάγια για το τέλος του Κόσμου

Η Μαρία Ζαχάροβα δεν είναι Μέντιουμ, καφετζού του συρμού, ούτε εκκεντρική αποκρυφίστρια. Είναι η έμπειρη εκπρόσωπος Τύπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών με προϊστάμενο τον Σεργκέϊ Λαβρόφ και έως πρόσφατα εκπρόσωπος της ρωσικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ με άψογα αγγλικά, εννοείται.
Σε συνέντευξή της, λοιπόν, προ ημερών, σε ρωσικό αλλά αγγλόφωνο τηλεοπτικό κανάλι και στην πρώτη, γενικής φύσεως ερώτηση, διατυπωμένη στα αγγλικά, για την (παγκόσμια) κατάσταση ξεκίνησε την απάντηση της (στα ρώσικα) ως εξής:
Μάλλον βιαστήκαμε όταν θεωρήσαμε πως ήταν λάθος η πρόβλεψη των Μάγια ότι το τέλος του Κόσμου θα έρθει το 2012.

Οι Στρατηγοί της Ιστορίας που … άλλαξαν προδοτικά στρατόπεδο

Μπορείτε να φανταστείτε έναν στρατηγό που μέχρι πρόσφατα διοικούσε χιλιάδες άντρες να περνά ξαφνικά στην άλλη πλευρά, προσπαθώντας να ξεκάνει τώρα τους συμπατριώτες του;
Εκεί που μέχρι πρότινος ο εχθρός ήταν ο άλλος, πλέον η διάκριση φίλου και αντιπάλου παύει να διαπερνιέται αντιφατικά, καθώς οι συμμαχίες γίνονται εύπλαστες και αλλάζουν συνεχώς.
Όσο για τους στρατιώτες, εκεί που ο στρατηγός ήταν ο απόλυτος εχθρός, τώρα τον έχεις στις τάξεις σου να σε διοικεί, αν και πιθανότατα κανείς δεν νιώθει ήσυχος για τον πατριωτισμό και την αξιοπιστία του στρατιωτικού επικεφαλής!